فاشیسم یا انقلاب

به خبری که دیروز در سایت “کلمه” قرار گرفته و بسیاری از سایت های لیبرال و حامیان امپریالیست شان انعکاس دادند دقت کنید: «میرحسین موسوی، نخست وزیر سابق ایران، در دیدار با جمعی از ایثارگران گفته است که نظام جمهوری اسلامی، در شرایط بحران کنونی دو راه کاملا متضاد پیش روی دارد. وی از این دو راه با عناوین « رویکرد اقتدارگرایانه» و « راه مردم» یاد کرده است.بنا بر گفته های میرحسین موسوی در «راه اقتدارگرایانه» (بخوانید فاشیسم – احمد) از دین به عنوان ابزار و از زندان ، سرکوب و تعطیلی قانون اساسی بهره برداری می شود و در «راه مردم» زندانیان سیاسی آزاد می شوند و حق انتخابات آزاد ، رقابتی و غیر گزینشی نیز به رسمیت شناخته می شود. این کاندیدای اصلاح طلب در انتخابات سال گذشته ریاست جمهوری، همچنین گفته است که آنچه در کهریزک، زندان ها و کوی دانشگاه رخ داده، نتیجه اندیشۀ دبیر شورای نگهبان است. موسوی افزوده به خوبی در چنین نگاهی سبعیت و زشتی همه گرایش های اقتدارگرایانه و فرعونیت را می توان دید.»
این تحلیل آقای موسوی تا چه اندازه می تواند صحت داشته باشد؟
از یکطرف می بینیم که جناح حاکم امنیتی – نظامی بر تمامی فضا و زوایای حکومتی مسلط گشته و یک تنه با تمامی جناحهای طبقه و هیئت حاکمه درگیر شده و حاضر نیست حتی با راست ترین بخش اصولگرایان نیز کنار بیاید. این جناح، درِ احزاب دیگر بورژواها را، از لیبرال اصلاح طلب گرفته تا اصولگرا، تخته کرده و دم از جامعه “تک حزبی” می زند. از تصمیمات و قوانین مصوبه در مجلس و شورای نگهبان پیروی نکرده و فقط آیین نامه های مصوبه درون دولت را اجرا می کند. قانون اساسیِ نیمه تعطیل را در تمامیتش به مرخصی فرستاده و با قهر عریان در مقابل طبقه کارگر و دیگر اقشار بورژوا و جناح های طبقه حاکمه ایستاده است. آنچنان غره گشته که حتی در مقابل اینکه صدها میلیارد دلار درآمدهای نفتی واریز شده به حساب “ذخیره ارزی” چه کرده است؟ به بهانه “سِری بودنِ” فعالیت های این حساب، حتی در مقابل بیت رهبری هم خود را پاسخگو نمی داند. بعبارت ساده تر و بقول خودشان، آنچنان محو قدرت گشته است که”هیچ خدایی را بنده نیست”. اما چنین موقعیتی برای فاشیست خواندن این جناح کافی نیست.
زمانی یک جناح از هیئت حاکمه را فاشیست می خوانیم که علاوه بر بدست گرفتن انحصار قدرت سیاسی، انحصارِ امکاناتِ اقتصادی یک کشور را نیز در دست گرفته باشد. خوب، ببینیم که این جنبه از قدرت اجتماعی را تا چه اندازه صاحب گشته اند؟ به صدقهِ سرِ “میهن پرستی” حضرت محمد مصدّق، امام ناسیونالیسم بورژوازی، مالکیت نفت و درآمدهایِ آن، تماماً دولتی گشته و همانطور که سوار بودن بر چنین خر مرادی، شاه را از تایید مردم ایران بی نیاز ساخته بود، این گردن کلفت های قداره بند را نیز به شاهی و سلطنت نشانده است. زیر لوای عمران مملکت، بودجهِ عمرانی را هر سال به جیب خود سرازیر می کنند و بغیر از چند طرح روی کاغذ و پروژه های نیمه تمام، شاهد”عمرانی” از ایشان نبوده ایم. اثبات مدعای ما همین کمبود و قطعی های مکرر آب و برق، ویران شدن کشاورزی، نیمه تمام بودنِ سدها و پالایشگاه ها و تصفیه خانه ها و غیرو می باشد. خنده دار آنکه، بعد از سالها صحبت از این پروژه ها، هنوز کلنگ شان را نزده، قول تغییر کاربری آن را به مردم داده و بعنوان ابزاری برای تهدیدِ رقبایشان در جامعه سرمایه داری جهانی استفاده می کنند. آیا شما اعلان وزیر نفت در مورد تغییر کاربری “پروژه های پتروشیمی” به تولید بنزین را شنیدید؟
البته با استفاده از همین پولهای زبان بسته و زیر لوای اجرای اصل 44 قانون اساسی که شامل “خودی سازیِ” مالکیت های دولتی می شود، تمامی معاملات کلان و سودآور در بورس و از صنایع تولیدی کوچک و بزرگ، از مخابرات و ماشین سازی گرفته تا واردات و صادرات کالاهایِ مصرفی و قاچاق کالا و مواد مخدر و فروش برده را بزیر بلیط خود برده اند. بیهوده نیست که صدایِ هاشمی و ناطق و کروبی و خاتمی و موسوی و بازمانده های خمینی و حتی خرده فروشان بازاری هم در آمده است! این پاپَتی هایِ گرسنه که دیر آمده و زود می خواهند بروند، آنچنان به سفره حمله برده و می برند که حتی خورده نانی هم برای بقال سر کوچه نمی گذارند، چه رسد به کبابی برای “خان هایِ” گذشته!
بنظر می آید که هر چه جلوتر می رویم به صحت گفته هایِ موسوی نزدیکتر می شویم. اما گول ظاهر و “نظر” را نخورید. چرا که، آقای موسوی چنین شرایط حی و حاضری را به شکلِ پیش بینیِ آینده و “حق انتخاب” هیئت حاکمه طرح کرده است. درصورتیکه جناح امنیتی – نظامی، هم اکنون راه فاشیسم (اقتدارگرایی) را برگزیده و با تمام نیرو در تلاش استقرار آن می باشند. اما آقای موسوی نباید زیاد نگران باشند. چرا که فاشیسم دورانِ حاکمیّت خودشان در زیر عبای خمینی، در شرایط کنونی، قابل بازسازی نیست.
در دوران دههِ 60، تمامی شرایطی را که در بالا توضیح دادیم مهیا بود. اما، با قدری تفاوت! و آنهم توهم توده ها نسبت به حسن نیت خمینی و بوکالت از او، شما و مفتخورانِ دیگر بود.
تمامی جناح های سرمایه داری دارای خصلتی انحصاری و در نتیجه فاشیستی هستند. آنها همواره در رقابت برای تسخیر بازار رقیب و شریک شان می کوشند. تب انباشت سرمایه و انحصار قدرت جانشان را می سوزاند و تا زمانیکه به آن دست نیابند از هیچ کار انسانی و حیوانی (برایشان فرقی ندارد) دریغ نمی کنند تا بدستش آورند. تنها چیزی که جلویشان را می گیرد این واقعیت است که با تنگ تر کردن حلقهِ خودی ها، در مقابل دیگر اصحاب ثروت و قدرت، ضربه پذیرتر می شوند. مگر آنکه، همچون سالهایِ دههِ 60، اقداماتِ فاشیستی خود را از طریق توده هایِ فریب خورده به اجرا در بیاورند. ممکن است که جامعهِ کنونی ایران جوان باشد و آن دوران را در خاطر نداشته باشد، اما، ما مسن ترها به یاد داریم که عنوانِ “سربازانِ گمنام امام زمان”، در دوران جولان شما، به مردمِ گمنامی گفته می شد که خبر کارهایِ همسایه و فامیل و حتی خانوادهِ خود را بگوش قداره بندان شما می رساندند. و در صورتِ مواجه شدنِ قداره بندانِ شما با مقاومت عده ای از مبارزان، با فتوایِ “هیتلر” شما، خمینی، به صحنهِ درگیری آمده و سپر بلایِ شما می شدند. مبارزانِ بیچاره هم که نمی توانستند خود را راضی کنند که خونی از مردم ریخته شود، مجبور به ترک مقاومت می شدند. البته به استثناء آن سازمان مسلمانی که خودش هم با شما فرقی نداشت و هنوز که هنوز است، از هر ابزاری برای رسیدن به قدرت استفاده می کند.
پس، درست است که جناح حاکم امنیتی – نظامی همچون دیگر جناح های سرمایه داری دارای خصلت فاشیستی (اقتدارگرایی) است. اما، دارایِ ابزار اصلیِ تثبیتِ قدرتِ انحصاری خود به کل جامعه نیست. درست است که شما و هم پالگی هایتان را از قدرت و ثروت محروم ساخته، اما تا زمانیکه مردم در شکل عمومی خود، و کارگران و انقلابیون در مقابل آن ایستاده باشند، قادر به تحمیل خود بر جامعه نخواهد بود. احمدی نژاد درهمان دور اول به یاد و با هدفِ بازسازی “دوران اقتدار” دههِ 60 به صحنه آمد، اما تا به امروز در مقابل “کاشتن باد، طوفان درو کرده است”. و تا زمانیکه نتواند به خواسته هایِ مردمی پاسخ دهد، یا حداقل، شکمشان را سیر کند، قادر به حفظ قدرت نخواهد بود و با این تاخت و تازهایِ بی عقبه، خود و نظام سرمایه داری را ضربه پذیرتر می کند.

پیش بسوی انقلاب!
نان، مسکن، آزادی – جمهوری شورایی!

سه‌شنبه 12 مرداد 1389

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*