چپ انقلابی و تشکلات کارگری

اخیراً با انتشار مقاله ای در نقد مطالب مطروحه در مصاحبه آقای اسالو (رئیس هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی)  با دانا شهسواري (سایت روز) از طرف رفقای “لغو کار مزدی” ، فریاد “وا مصیبتا” از طرف “چپ های” رفرمیست به آسمان رفت و ایشان را “حیرت زده” کرد.
اما در میان همین “شگفتی”، آنقدر خونسرد بودند که فرصت را برای وارونه جلوه دادن قضایا و احراز مقام “قهرمان” طرفداران سندیکا و سندیکاگری مناسب تشخیص دهند.  گویا به همین زودی فراموش کرده اند که پدر خوانده های سیاسی ایشان در “حزب توده” همان هایی بودند که در طول مبارزات انقلابی و کارگری اواخر دهه های ۴۰ ، از طریق “تشکیلات تهران” و سال های انقلاب ۵۷ تا اواسط دهه ۶۰، در بالاترین رده هایِ حزبی،  با دستگاه های امنیتی  حکومت های ارتجاعی پهلوی و رژیم اسلامی در سرکوب و بازداشت همین فعالین مستقل کارگری و مبارزان انقلابی همکاری می کردند.  اما اگر ایشان در میان “حیرت زدگی” خود حافظه شان را از دست داده اند، ما و دیگر مبارزان انقلابی و فعالان کارگری هنوز داغ از دست دادن رفقای خود را در سینه محفوظ  داشته، نه هرگز فراموش کرده و یا می بخشیم.  و از اینکه این حضراتِ گیج و حیرت زده ، در نوشته های خود با غرض ورزی و دروغ، سعی  کنند ما و رفقای “لغو کار مزدی” را در کنار حکومت اسلامی و ارگان های ضد کارگری ِ آن جلوه دهند، اصلاً حیران و غافلگیر نمی شویم. چرا که از فرزندان خلفِ چنان پدر خوانده هایی، چنین رفتارهایی را انتظار داشته و می دانیم که کارکرد ایشان چیزی جز گمراهی مبارزان انقلابی و فعالین کارگری و توده های مردمی نمی تواند باشد.

متن کامل مطلب

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*